Welkom bij Onweerstaanbaar, de nieuwsbrief van idity  
         
   


Daar kom ik mijn bed niet voor uit!

De missie van een bedrijf is een inspirerend en kernachtig statement. Het vertelt kristalhelder waartoe het bedrijf op aarde is, wat het wil bereiken en betekenen. Althans, zo zou het kunnen zijn. De praktijk is echter bedroevend. Veel missies zijn zo wollig en langdradig dat je er een trui van kan breien. En als ze wel kernachtig zijn, dan lees je vaak meer over aandeelhouderswaarde dan over bezieling. Natuurlijk moet een bedrijf renderen, maar als hoogste doel is het op zijn best een twijfelachtige motivator.

Om de proef op de som te nemen, hebben we de missie van de negen grootste bedrijven in Nederland bij elkaar gesprokkeld. (We wilden er tien doen, maar helaas bleek de missie van het tiende bedrijf onvindbaar. Ondanks onze Google-skills).

Mini-onderzoekje
Onze vraag aan jou: ga naar www.idity.nl/missionstatements en geef voor elk van deze missies aan hoe inspirerend je ze vindt. Kun je je voorstellen dat je elke ochtend graag je bed uitkomt voor deze missies, of voel je er helemaal niets bij? We presenteren de resultaten in de volgende nieuwsbrief.

 

divider

Geweldige mensen

"Waarom bestaat jullie bedrijf?" vraag ik aan de commercieel directeur van een groot bouwbedrijf. Ik ontmoet hem op een verjaardag bij de barbecue. Henk slaakt een diepe zucht en zegt dan: "tja, we deden eerst wel sociale en maatschappelijke dingen, maar dat zit er nu niet meer in. De crisis, hè...?"

Tekenend voor de situatie waar het bedrijf in zit is een anekdote over de bespreking van de jaarcijfers van de hele groep. Eén onderdeel, het Service en Onderhoud-bedrijf, heeft het uitstekend gedaan, en schrijft vette cijfers over het afgelopen jaar. Bij nader inzien blijkt echter dat deze tak vooral opdrachten van de bouwpoot heeft gekregen. "Met andere woorden”, zegt Henk, “wij (de bouwers) maken heel veel fouten, en die mogen zij (service en onderhoud) dan herstellen. Pure faalkosten dus, niks winst."

Henk werkt al dertig jaar bij het bedrijf en is er duidelijk aan verknocht. Maar z'n stem verraadt dat hij niet meer zo gelukkig is. Het gaat niet goed, net als elders in de bouw. Er moeten mensen uit, gedwongen. En dat gaat niet zachtzinnig of zorgvuldig. "Er heerst steeds meer wantrouwen", vertelt hij. Mensen houden goede ideeën voor zich, ze zijn bang dat anderen met de eer gaan strijken. De algemeen directeur heeft maar oog voor één ding: kostenreductie. Mensen worden tegen elkaar uitgespeeld. Er heerst een angstcultuur. De belangen van mensen worden opgeofferd en het doet mijn gesprekspartner zichtbaar pijn. Hij vraagt zich af of hij nog op de goede plek zit.

De reflex van organisaties om zich in tijden van tegenslag tegen zijn eigen personeel te keren is herkenbaar. In de meeste organisaties is het voortbestaan van de organisatie belangrijker dan wat ook. Dus is ook personeelsbelang daaraan ondergeschikt.

Toch is dat een kortzichtige zienswijze. Het bewijs wordt geleverd door het bedrijf BarryWehmiller uit de VS. Sinds het bedrijf in 1988 het roer drastisch omgooide en er voor koos om de levensvervulling van hun medewerkers tot centrale doel van de organisatie te verheffen, groeit de organisatie met 20% per jaar. De winstdeling per aandeel is vijftien procent – aanzienlijk hoger dan de gemiddelde drie procent van aandelen in de S&P index (gemeten vanaf 1998). BarryWehmiller haalt een omzet van 1,5 miljard dollar en heeft ruim 7.000 mensen op de loonlijst.

In onderstaande video vertelt CEO Bob Chapman over de reden van het succes. BarryWehmiller bouwt aan geweldige mensen, en produceert daarom machines.

Bekijk 'Truly human leadership' van Bob Chapman