• blog

      Oké, ik geef het eerlijk toe. Voor mij is het pas zomer als ik op een warme dag, op een schaduwrijk terras, een ijskoud glas Coca-cola – regular! – achterover mag slaan. Ja – ik beken – mijn BMI geeft aan dat dit een onverstandige levensstijl is. Maar wat is er nou heerlijker dan het geluid van de dop die sissend van het flesje wipt en het getinkel van ijsblokjes, zodra de donkerbruine godenvocht in het glas gulpt.

      Je zult maar baas van Coca-Cola zijn. Met aan de ene kant zoveel trouwe, maar domme en onverstandige fans zoals ondergetekende, die in de supermarkt keer op keer zwichten voor die voordelig 4pack anderhalve liters. Met aan de andere kant een toenemende groep obesitas patiënten, stapels rapporten over hoe aantoonbaar ongezond de suikerbommen van Coca-Cola zijn.

      Wat doe je dan? Stoppen met het verkopen van je rommel? Nou daar lijkt het nog niet erg op. Tot nu toe heeft Coca-Cola ingezet op ‘compenseren’. Een gezonde levensstijl bestaat volgens de moderne inzichten immers uit een gebalanceerd dieet en voldoende beweging.

      Dus heeft CC de afgelopen tijd veel geïnvesteerd in bewegingsprogramma’s. En in aanvullend onderzoek over hoe goed bewegen is. Alleen… het werkt niet. De samenleving prikt steeds beter door onoprechtheid heen. Want – hoe vervelend ik het ook vind – er is maar een echt oplossing om mij en al die andere dikkertjes te beschermen: stop met verkopen van die sh*t.

      En juist dat doet natuurlijk maximaal zeer in de portemonnee van beleggers die aandelen Coca-Cola hebben. Want gewoon stoppen met het verkopen van die suikerbommen, kost ongelooflijk veel geld. De omzet en winst in 2014 waren 45 respectievelijk 7 miljard dollar.

      Baas Muhtar Kent heeft dus een duivels dilemma. Misschien wordt hij de laatste tijd wakker met dromen over Coca–Cola die net als de tabaksindustrie voor de rechter moet komen en voor astronomische bedragen schikkingen met obesen zoals ik sluit.

      In een opmerkelijke open brief in The Wall Street Journal heeft Coca-Cola CEO Kent openlijk toegegeven dat hun aanpak vooralsnog niet werkt. Hij belooft beterschap. De brief maakt veel tongen los. Op een website voor vakgenoten schreef iemand:

      “De lat zal voor bedrijven nog veel hoger komen te liggen. Bedrijven moeten aantonen dat ze onderdeel zijn van de oplossing van maatschappelijk problemen en niet onderdeel van het probleem.”

      Dat is de spijker op zijn kop. Jammer dat veel bedrijven dit inzicht vaak pas ‘onder dwang’ op doen. Wat zou het mooi zijn als meer bedrijven niet anders willen dan bijdragen aan oplossen in plaats van het creëren van problemen.

      blog