• blog

      Ik heb negen jaar lopen ploeteren. Vier vette en vijf magere jaren. Per saldo verdiende ik maar weinig. Dus vroeg ik me op een gegeven moment af: ‘Waarom doe ik het?’” Er staat gelatenheid op het gezicht van de bevriende zzp-er die ik bij de lokale buurtsuper tegenkom. 

      Ondernemer word je niet… dat bén je. In hart en nieren!” schalt de commercial van Van Lanschot. Beelden van immer uitdijende handelsgebouwen.

       

      Het wringt. Het lijken wel twee separate universums. Die van het succesvolle Van-Lanschot paradigma en die van de harde dagelijkse realiteit van een ondernemer die ik tegen kom bij de kassa van de supermarkt. Nu zijn er natuurlijk heel veel tevreden, enthousiaste ZP’ers, die met ‘sturm und drang’ de wereld veroveren. Maar ik wil hier juist even stil staan bij die ZP-ers - ondernemers dus, die eigenlijk weinig keus hebben.

      Harde cijfers heb ik niet, maar ik vermoed dat er heel veel gevallen zijn waarin ZP’ers bijna gedwongen waren om voor zichzelf te beginnen. Misschien moest je – net als ik – ook wel. Ook al zeggen je liever dat je kiest voor vrijheid. En denk je / hoop je dat sec je vakmanschap voldoende drijfvermogen biedt voor een stabiele toekomst.

      Twintig jaar geleden stond ik van het ene op het andere moment op straat. De enige echte optie was om ‘dan maar als freelancer’ aan de slag te gaan. In tegenstelling tot het Van Lanschot-beeld, was ik helemaal geen ondernemer in hart en nieren, dus. 

      Dan is de praktijk vaak weerbarstig. Het zien en juist inschatten van kansen, maar ook van risico’s valt niet mee. Het opbrengen van de discipline, het jezelf motiveren, ook als je een k-dag hebt, het opzetten en bijhouden van een goede administratie, of het voeren van een degelijke financiële planning, zodat de fiscus je niet op een ongelegen moment alsnog de strop om de hals probeert te leggen, zijn voor veel ondernemers lessen die door schade en schande geleerd worden. En na jaren oefenen zijn er ook veel lessen die ze eigenlijk nog steeds niet onder de knie hebben.

      En dan is er nog het marketingstuk. Positioneren, marketing, reclame, acquisitie, netwerken, jezelf verkopen. Dat gaat niet iedereen even gemakkelijk af. Al was het maar omdat je toch het gevoel hebt dat je met jezelf aan het leuren bent. 

      Randdebiel

      Sowieso heeft marketing en reclame voor veel mensen een negatief imago. Niet onbegrijpelijk. Een gemiddeld reclameblokje tijdens de zaterdagavondfilm, geeft mij het gevoel dat de afzender me als volkomen randdebiel beschouwt. Veel reclame is ongeloofwaardig, net-niet grappig, ronduit dom of losgezongen van wat werkelijk belangrijk is. (Oke, die van Tempo team ‘wie heeft de contracten getekend’? vind ik wel heel leuk)

      En dan nog dat netwerken. Heb jij ook het gevoel dat het één groot toneelstuk is? Strak in pak naar een netwerkbijeenkomst met nog honderd pakken, terwijl je altijd in en spijkerbroek loopt? Voelt toch een beetje onecht. Of van die trendy engelse buzz-words gebruiken om maar te laten merken dat je er veel vanaf weet? Wat een gebakken lucht. 

      Begrijpelijk dat je als ZP’er zoekt naar een manier van profileren die bij je past. Vaak weet je heel goed, wat niet. Maar je moet de markt op. Dus hoe dan wel? Zo ga je het web op, op zoek naar advies. Voor je het weet klik je dan op van die artikelen met veelbelovende titels, in de hoop nu eindelijk dé oplossing voor je probleem te vinden. Je weet wel, van die artikelen met als kop: “dé tip voor…”  ;-)

       

      Wirwar

      “Maak goede content”, “deel je kennis”, “wees creatief”, “bouw een mailinglist op”, “profileer je op Linkedin”… Het web stikt van de adviezen. Maar ja… Wat werkt? Veel van de tips en marketing-adviezen die ik online tegenkom zijn echt goed bedoeld. Ze zijn bedacht door mensen die goed zijn in een specifieke kunstje. Hun tips zullen vast kloppen, als jij ook goed bent in dat ene kunstje. Maar wat moet jij met het advies ‘ga goede content maken’ als je niet kunt schrijven? Wat moet je met een youtube-kanaal als je nou eenmaal niet moeders mooiste bent? Wat moet je met een netwerkstrategie als je verlegen bent? Of onzeker over jezelf? 

       

      Eerlijk zijn

      Tijd dus voor het verlossende woord. Ik beloofde je aan het begin van het artikel “dé tip”, als je het gesleur zat bent. Dus hier komt ie. Tromgeroffel. Klap op het bekken. Stilte! Dit is hem: 

      Begin bij het begin.

      Je bent er nog? Je bent niet teleurgesteld weggeklikt na zo’n enorme open deur? Mooi, dan vertel ik nog even verder. Het punt is namelijk dat de meeste marketing niet bij het begin begint. Dat geldt trouwens zowel voor ZP-ers maar net zo hard voor grote bedrijven.

      Het begin dat ben jíj. Jouw hart. Wil je stoppen met sleuren, dan is het aller-, aller-, allereerste wat je moet doen: eerlijk worden over jezelf. Eerlijk zijn tegen jezelf. Dát is het begin. Net zoals het gevoel van sleuren ontstaat in jouw hart, ontstaat ook de bevrijding van dat gevoel in jouw hart.  Daar ligt de sleutel, ook voor jouw geworstel.

       

      Zoals gezegd begint heel veel marketing met kijken naar technieken, instrumenten en middelen. Dat is hoe dan ook de verkeerde plek om te beginnen. Maar ook veel ‘strategisch advies’ begint met zoeken op de verkeerde plek, namelijk bij de klant. Bij ‘de markt’. Het begint met het stellen van de vraag “wie willen er betalen?”. Daar gaat het al mis.
      Als jij je handelen laat bepalen door de verlangens van de klant, raken jouw eigen verlangens automatisch buiten het zicht. Als je wilt stoppen met sleuren, stop dan met behagen van anderen, maar ga eerst luisteren naar je eigen hart.
      Oké, luisteren naar je eigen hart valt nog niet mee. Het heeft mij jaren gekost om te ontdekken wat ik nou eigenlijk echt belangrijk vind. Toch ligt daar de sleutel tot het beëindigen van jouw worsteling. Authentiek en aanstekelijk worden, begint in jouw hart.

       

      Now what?

      Ik hoop natuurlijk dat je nu een diepe zucht slaakt en zegt: “oké, misschien heb je gelijk. Maar wat moet ik doen?” Dan is mijn antwoord natuurlijk: “Koop mijn boek!” Geintje. Ik heb geen boek. Ook kan ik jouw vragen niet beantwoorden. Dat kun je alleen zelf. Ik kan je wel helpen bij het vinden van de antwoorden. Door je vooral meer vragen te stellen. ;-)

      Dat werkt het beste in een of meer persoonlijke gesprekken. Maar mocht dat je te snel gaan, dan heb ik een online e-Course voor je. Hij heet ‘De kern van de zaak’. Dat is precies waar het om draait. Je vindt de e-Course hier. Wil je tijdens de e-Course alsnog een klankbord, dan kun je dat aangeven. Dan schiet ik je te hulp met lastige vragen en hopelijk wat bruikbare suggesties. Wie weet tot ziens!

      blog