• blog

      Waar vroeger zaken als topsnelheid of accelleratie bij auto's belangrijke verkooopargumenten waren, kijken we nu vooral naar bijtelling en verbruik. Autofabrikanten doen hun uiterste best om met tal van oplossingen hun auto's in gunstige bijtellingscategorien te krijgen. Jammer genoeg hoort ook jokken in de meeste gevallen tot het standaard instrumentarium.

      De grootste Jokkebrokken: Mitsubishi (met de Outlander PHEV) en Volvo (met de V60 hybrid). Koop je zo'n Outlander of V60 met stekker, reken er dan maar op dat je 50% meer aan brandstof kwijt bent dan de cijfers in het verkoopmateriaal je beloven. Op nummer drie: Jeep en BMW neemt plaats vier en vijf voor zijn rekening. Een groot onderzoek onder 200 auto's door de Engelse consumentenbond leert dat fabrikanten bij maar 3 van de 200 auto's het werkelijke verbruik hebben opgegeven. In alle 197 andere gevallen was het verbruik in de praktijk (veel) hoger. Daarbij spannen de "duurzame" hybrides de kroon. Gemiddelde overall afwijking: 13% - in uw nadeel.

       

      Pimpen

      Een autofabrikant als Ford ligt al geruime tijd onder vuur voor het pimpen van hun meetresultaten. Die worden kunstmatig positief gemaakt door tijdens het meten alle naden helemaal af te plakken, door banden extreem hard op te pompen (minder rolweerstand) of door alleen onder optimale omstandigheden (afgesloten circuits, geen tegenwind of uitsluitend wind mee) te testen. Zo krijg je mooie resultaten voor in de glimmende autobrochures.

      Dat fabrikanten druk op zoek zijn naar verduurzaming is natuurlijk geweldig. Maar als je dat nobele doel probeert te bereiken door vervolgens te jokkebrokken over de werkelijk verbruikscijfers, rijst de vraag of het middel niet erger is dan de kwaal. Vroeg of laat keren dit soort trucjes zich tegen je, zou je zeggen. 

       

      Musk

      De vraag is dus: wat zijn de drijfveren van de autofabrikanten? Waar gaat het ze nou écht om? Gaat het ze om het ontwikkelen van een duurzame manier van transport, zodat onze kleinkinderen straks ook nog gezond kunnen leven en bewegen? Of tellen toch vooral de verkoopgetallen, de omzet, het marktaandeel en de (maximale) winst, de beurswaarde en (dus) de korte termijn?

      Je zou kunnen betogen dat het laatste kortzichtige marketingstrategie is. Als je de kluit belazert dan kopen consumenten de volgende keer ergens anders een auto. Dus kies voor een eerlijke en daarmee onderscheidende positie in de markt. "Maar ja", zullen pragmatici zeggen: "als iedereen de kluit belazert, kun je dan met werkelijk 100% eerlijkheid, onderscheidend genoeg zijn om voldoende te verkopen?" 

      Jammer genoeg is er voor geen van beide posities 100% sluitend bewijs. De vraag is veel meer voor welke principes sta jij? Jouw en mijn keuzes bepalen (voor een stukje) hoe de wereld van morgen er uit ziet. Het is heel makkelijk om te wijzen naar anderen (zoals autofabrikanten) dat ze het beter moeten doen. Dat ze eerlijker moeten zijn of duurzamer moeten denken en werken. Maar de vraag is toch allereerst: wat doe jij op jouw terrein, daar waar jij invloed hebt of kunt nemen? Wat waren je eigen aankoop motieven bij je laatste auto?

      En kijk eens naar je eigen marketing-strategie. In hoeverre laat jij je verleiden om het verhaal nét even mooier voor te doen dan het in werkelijkheid is? Is je bedrijf er om een probleem in de samenleving aan te pakken? Of laat je je ten diepste toch (ook) drijven door angst voor onzekerheid, lagere inkomsten of bijvoorbeeld statusverlies? Weet jij waar jij werkelijk voor staat? En hoeveel  offers is dat je waard? 

      Als ik eerlijk ben, merk ik dat ik ook heel makkelijk in de verleiding kom om harder te roepen, meer te beloven dan ik kan waarmaken. Bang dat het 'eerlijke' verhaal, niet aantrekkelijk genoeg is om die prospect in een klant te veranderen of dat webbezoek in een klik. Ik kan je niet beloven dat identiteitsmarketing je veel geld oplevert. Ik geloof dat je er een rijker mens van wordt, bewijzen kan ik het niet. Of dat voldoende verkoop oplevert? Vraag me gerust als je me de volgende keer ontmoet. Maar een ding weet ik wel: ik kies ervoor om te geloven in 'eerlijk duurt het langst'. Zo simpel is het. Het is een keuze.

      blog